كلما ت از ميا ن آنچه دل مي خواهد فريا د كند عا جز است ، دل اما در فريا دهاي خاموش خويش تو را مي طلبد و اينك من تو را به دامني پر ازمهروعشق دعوت مي كنم و مرواريد درخشا ني از درياي دل خويش را به ارمغا نت مي فرستم ، حرفهايم را از عمق جا ن و ژرفاي سينه تقد يمت مي كنم تا قبل از تو خود نيز صداي دل خود را بشنوم و با جا ن و دل ، گوش به نداي قلب خويش بسپا رم .
