صدای دل

یا حسین مظلوم

yasekabood56 — Sun, 27 Dec 2009 14:33:28 GMT

کاش بودم در گلوی شیر خوارت عقد ه ای

تا جواب ناله وا غربتایت میشدم

دل گـفـتــه هــای پنهــانی بـا خــدا ...

yasekabood56 — Fri, 04 Dec 2009 21:22:18 GMT

همه ما پنهانی ودر نهان با خداوند ، دل گفته هایی با خدا داریم، کسی از آن خبر ندارد وخود می گوییم و خدا شنونده است. آن چه می آید بخشی هایی ازگفتگوهای «من وشما» ،با خداست .

*گفتم: خسته‌ام *
*گفت: لاتقنطوا من رحمة الله *
* .:: از رحمت خدا نا امید نشید(زمر/53) ::. *

*گفتم: انگار، مرا فراموش کرده ای! *
*گفت: فاذکرونی اذکرکم *
* .:: منو یاد کنید تا یاد شما باشم (بقره/152) ::.*

*گفتم: تا کی باید صبر کرد؟ *
* گفت: و ما یدریک لعل الساعة تکون قریبا *
* .:: تو چه می‌دانی! شاید موعدش نزدیک باشد (احزاب/63) ::.*

*گفتم: تو بزرگی و نزدیکیت برای منِِِ کوچک، خیلی دوره! تا آن موقع چه کار کنم؟ *
* گفت: واتبع ما یوحی الیک واصبر حتی یحکم الله*
* .:: کاراهایی که به تو گفتم انجام بده و صبر کن تا خدا خودش حکم کند (یونس/109) ::.*

*گفتم: خیلی خونسردی! تو خدایی و صبور! من بنده‌ات هستم و ظرف صبرم کوچک است... یک اشاره‌ کنی تمامه! *

yasekabood56 — Sat, 21 Nov 2009 20:34:57 GMT

با سلام خدمت همه دوستانی که بهم لطف دارند وبا نظرات ارشمندشون منو شرمنده می کنند

اما من نمی دونم چرا نمی تونم براشون نظر بگذارم باور کنید . اگر راه حلی دارید برام بنویسید

و از همین جا می گم که ممنونم که بهم سر زدیدو مطالب شما هم عالی است مثل همیشه و

از مطالب عالی و جذابتون لذت می برم همیشه و همیشه و همیشه ....

الهي و ربي من لي غيرك

yasekabood56 — Sun, 08 Nov 2009 19:52:18 GMT

الهي و ربي من لي غيرك

خدايا:
به من توفيق تلاش مقابل شكست، صبر در نوميدي،
فداكاري در سكوت، دين بي دنيا،ايمان بي ريا،
خوبي بي نمود، عشق بي هوس،
دوست داشتن بدون آنكه دوست بداند روزي كن...
و همواره با من بمان و تنهايم مگذار.
کمکم کن هرگز فراموشت نكنم
كه آرامش دل تنها با ياد تو ميسر است
توفيقم ده كه بيش ازطلب همدردي، همدردي كنم
بيش از آنكه مرابفهمند ديگران رادرك كنم
بيش از آنكه دوستم بدارند، دوست بدارم
زيرا در عطاكردن است كه مي ستانيم
و در بخشيدن است كه بخشيده مي شويم
و در مردن است كه حيات ابدي مي يابيم

آمين...

!!!

yasekabood56 — Fri, 02 Oct 2009 16:13:58 GMT

من از همه شما دوستان متشکرم به خاطر نظرات ارزشمندتون

و منو ببخشین که به شماها سر نمی زنم با اینکه خیلی دلم برای همه شما عزیزان تنگ شده اما....

از دست این حقیر دلخور نشین وخواهش می کنم برام دعا کنین

شکرپاکی از معصیت

yasekabood56 — Fri, 17 Jul 2009 10:32:18 GMT

پارسایی را دیدم بر کنار دریا که زخم پلنگ داشت و به هیچ دارو به(بهتر)

نمیشد...مدتها در آن رنجور بود و شکر خدای عزوجل علی الدام گفتی.

پرسیدندش که شکرچه میگویی؟ فرمود:شکرآنکه به مصیبتی گرفتارم نه

به معصیتی.

حکایت زن وخدا

yasekabood56 — Fri, 03 Jul 2009 17:32:59 GMT

روزی روزگاری زنی در کلبه ای کوچک زندگی میکرد. این زن همیشه با خداوند صحبت میکرد و با او به راز و نیاز میپرداخت. روزی خداوند پس از سالها با زن صحبت کرد و به زن قول داد که آن روز به دیدار او بیاید. زن از شادمانی فریاد کشید، کلبه اش را آماده کرد و خود را آراست و در انتظار آمدن خداوند نشست! چند ساعت بعد در کلبه او به صدا درآمد! زن با شادمانی به استقبال رفت اما به جز گدایی مفلوک که با لباسهای مندرس و پاره اش پشت در ایستاده بود، کسی آنجا نبود! زن نگاهی غضب آلود به مرد گدا انداخت و با عصبانیت در را به روی او بست. دوباره به خانه رفت و دوباره به انتظار نشست!

ساعتی بعد باز هم کسی به دیدار زن آمد. زن با امیدواری بیشتری در را باز کرد. اما این بار هم فقط پسر بچه ای پشت در بود. پسرک لباس کهنه ای به تن داشت، بدن نحیفش از سرما می لرزید و رنگش از گرسنگی و خستگی سفید شده بود. صورتش سیاه و زخمی بود و امیدوارانه به زن نگاه میکرد! زن با دیدن او بیشتر از پیش عصبانی شد و در را محکم به چهار چوبش کوبید. و دوباره منتظر خداوند شد.

خورشید غروب کرده بود که بار دیگر در خانه زن به صدا درآمد. زن پیش رفت و در را باز کرد...
پیرزنی گوژپشت و خمیده که به کمک تکه چوبی روی پاهایش ایستاده بود، پشت در بود. پاهای پیرزن تحمل نگهداشتن بدن نحیفش را نداشت. و دستانش از فرط پیری به لرزش درآمده بود. زن که از این همه انتظار خسته شده بود، این بار نیز در را به روی پیرزن بست!
شب هنگام زن دوباره با خداوند صحبت کرد و از او گلایه کرد که چرا به وعده اش عمل نکرده است!؟
آنگاه خداوند پاسخ گفت:

ـ من سه بار به در خانه تو آمدم، اما تو مرا به خانه ات راه ندادی!

با تمام وجود

yasekabood56 — Fri, 22 May 2009 08:47:28 GMT

خط می کشم به روی هرچه سیاهی و دود.

دل سپرده ام به تو ، به هستی و بود و نبود.

مثل شب و عمق نگاه می توان راه پیمود.

می توان هر شب از نگاه پنجره ها غم را زدود.

من روزها را شمرده ام دل به دریا سپرده ام و دست بالا برده ام تا خداتا اوج نیایش و دعا. من با تمام وجود به اندازه همه دریا ها و ماهیان قرمز، تصویرهای متحرک کشید ه ام .

گاهی چیزی شبیه خودم دیده ام .گاهی گلی از باغچه دل چیده ام و در تولدخورشید حس مبهم را لمس کرده ام . من در خیابانی با کوچه های کهن و درجاده ای مانده ام با چشمان یاسمن ، آویزانم از درخت و چمن .

داستان به نیمه می رسد و صدای پشت پنجره هنوز باقی است . به دیوار خسته ای می مانم که در پهنای آن ، تمام کلمات و واژه ها از هم جدا افتاده اند .

نمی خواهم بدانم آن سوی پنجره چه می گذرد فصل اقاقی برای من کافیست.

تبریک سال نو

yasekabood56 — Fri, 20 Mar 2009 20:33:18 GMT

یا مقلب ، قلب ما را شاد کن

یا مدبر ، خانه را آباد کن

یا محول ، احسن الحالم نما

از بدیها فارغ بالم نما

عید بر شما دوستان عزیزی که یادی از ما می کنیدمبارکباد

دیوار بلند آرزو

yasekabood56 — Sat, 14 Mar 2009 21:40:03 GMT

دل پنجره بارانی است

وسکوت سنگین شب

فراخوان تکرارو غرور

خاطره ها در پشت دیوار بلند آرزو

به صف ایستاده اند

آسمان بی مهر است وستاره ها خاموش

از فراسوی زمان ...

پرنده ای زمزمه می کند :

وفا گم شده است

"باوری نیست"...

"و لحظه ها ، در گرو ثانیه ها یخ زده اند"

و ... چه اندازه هوا دلگیر است ...